Ο πρώτος Μάγος του έφερε μια Μεγάλη άρκτο, `Να σου θυμίζει ότι είσαι κάτοικος του Γαλαξία μας· έτσι κι αλλιώς εκεί θα ζήσεις σε κάποιο προάστιο, λίγο πιο πέρα από τον Σείριο και τον Αλδεβαράν, Μια Μεγάλη άρκτος που θα σου μιλάει πάντα για το βασικό συστατικό σου· υλικό Σύμπαντος με πρωτόνια ίδια με κείνα των άστρων και των πλανητών`,
Ο δεύτερος του χάρισε μια Μεγάλη Πρέσπα, Ήθελε μ` αυτό να του θυμίσει πως είναι ένοικος της Βιόσφαιρας μαζί με τις πέστροφες, τους πελεκάνους και τις αλυγαριές, Δεν έμαθε αν τον έλεγαν Μελχιόρ ή Βαλτάσαρ, `Ποτέ δε θα καταφέρεις να πετάξεις κι ούτε ποτέ θα μοσχοβολήσεις`, του είπε, `θα έχεις, όμως, πάντοτε κάτι `ίδιο` με τα κοτσύφια και το γιασεμί`,
Το δώρο του τρίτου Μάγου ήταν μια Μεγάλη Παρασκευή, `Όσα χρόνια θα ζεις αυτή θα σου ψιθυρίζει ότι είσαι είδος `άνθρωπος / Έλληνας`, ον δηλαδή που η ουσία του περιέχει σκιρτήματα, επίγνωση της θνησιμότητάς του και υλικό παρελθόντος μέσα στο οποίο ευδοκιμούν και οι επιστροφές στους χωματόδρομους της προσωπικής σου πατρίδας`,

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]