Με έναν αναδιπλούμενο χάρτη και ανάγλυφη προτομή του Αλεξάνδρου στο εξώφυλλο

Αφού ξεψύχησε ο Αλέξανδρος αναστήθηκε στη φαντασία των λαών. Όσο γρηγορότερα χάθηκε, τόσο ιδανικότερη φάνηκε η μορφή του. Εκείνο που ποθούσε για τον εαυτό του, να μοιάσει σε θεό, το πέτυχε πεθαμένος, με τα παραμύθια που δημιουργήθηκαν για να ιστορήσουν επεισόδια πιο φανταστικά κι από την αφάνταστη ζωή του. Δεν αξιώθηκε να βρει έναν Όμηρο να τον υμνήσει, όμως η ταπεινή Μούσα κάθε φυλής τον τραγούδησε σαν δικό της θρέμμα. Τόση εντύπωση προξένησε στον κόσμο το πέρασμά του, ώστε λαοί που δεν τον γνώρησαν, όπως οι Κινέζοι, οι Λάπωνες, οι Ινδονήσιοι, οι Γιαπωνέζοι, διηγούνται τ' άθλα του και τον θέλουν ήρωά τους. Ο θρύλος του απλώθηκε από τη Γαλλία ως τον Ειρηνικό κι από την παγωμένη Ισλανδία ως την Αφρική. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)