Ο Βασίλης Παπαρίζος ασχολήθηκε ?ε το νόσημα του AIDS από την αρχή της επιδημίας στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα συγκυριών, όπως η σπανιότητα των θέσεων εργασίας στο ΕΣΥ, η ευαισθητοποίηση από περιστατικό λέπρας στην οικογένειά του, αλλά και η έλξη της εξερεύνησης του καινούργιου και του άγνωστου.

Ξεκίνησε από το τέλος του 1988 και συνέχισε αδιάλειπτα μέχρι το τέλος του 2023 που συνταξιοδοτήθηκε - 35 χρόνια, κι ακόμα συνεχίζει, ?ε τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Τώρα, ως άμισθος επιστημονικός σύμβουλος του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟ?Υ).

Βίωσε όλες τις φάσεις της επιδημίας, από την αρχική θανατηφόρα έκβαση των ασθενών μέχρι τη σημερινή τού «ένα χάπι την ημέρα και όλα εντάξει». Είδε την εξέλιξη της θεραπείας, αλλά και την δυστυχώς ελάχιστη, εξέλιξη στις αντιλήψεις των ανθρώπων, στις διακρίσεις και στους αποκλεισμούς.

Όμως το δίδαγμά, για όλους, ασθενείς και γιατρούς, πιστεύει πως είναι ένα: όχι απελπισία, αγώνας! Κι ελπίδα? Στο ποδόσφαιρο λένε ότι το ματς τελειώνει στο 90΄ συν τις καθυστερήσεις - όχι νωρίτερα. Μέχρι να σφυρίξει τη λήξη ο διαιτητής, αγωνιζόμαστε?