Το 1770, κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης ελληνικής επανάστασης γνωστής ως `Ορλωφικά`, ο Γιωργής Μαυρομιχάλης, πρωτότοκος γιος του αρχηγέτη των Μανιατών, αιχμαλωτίζεται και τα ίχνη του χάνονται. Η πολυποίκιλη ζωή του αναπτύσσεται στις σελίδες του βιβλίου και ειδικά τα παιδικά του χρόνια στην Μάνη και στις περίφημες αυτοκρατορικές σχολές του Τοπκαπί στην Κωνσταντινούπολη, ο εξισλαμισμός και η εκπαίδευσή του. Μερικά χρόνια αργότερα και μετά από ένα μοιραίο παιχνίδι της ζωής, η τύχη θα ενώσει δύο αντίθετους κόσμους. Ο Μεχμέτ Σουκιούρ, πλοίαρχος της ναυαρχίδας του Οθωμανικού στόλου, φτάνει στο Λιμένι της Μάνης και αποκαλύπτει στον Πετρούνη Μαυρομιχάλη ότι είναι ο αιχμαλωτισμένος εξάδελφος του Γιωργής Μαυρομιχάλης. Παράλληλα δηλώνει: `Εγώ δεν είμαι χριστιανός, ούτε ιουδαίος, ούτε πέρσης, ούτε μουσουλμάνος, δε βρίσκομαι ούτε στην Ανατολή, ούτε στη Δύση. Παραμέρισα το δίλημμα και είδα πως οι δύο κόσμοι είναι ένας`. Με ενέργειές του, ο σουλτάνος ορίζει νέο Μπέη της Μάνης τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Και αυτό επειδή ποτέ δεν ξέχασε την ερμηνεία της κυρούλας του: `Όλα για το αίμα. Ότι και να γίνεις, για τους άντρες της πατριάς θα είσαι ντουφέκι και για τις γυναίκες αδελφός`.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]