Ο Πόλεμος της κλασσικής Ελλάδας, σε όλες του τις εκφάνσεις, υπήρξε ένα μεγαλειώδες παράγωγο του Αρχαίου Ελληνικού πνεύματος, αλλά ταυτόχρονα και πατέρας και πολύτιμος υπερασπιστής του. Συκοφαντημένος και παρεξηγημένος σε μεγάλο βαθμό, γίνεται συστηματική προσπάθεια να παρουσιαστεί συνήθως στο κοινό ως «Σωρεία λαθών» ή ως ιδεολογική και ιδίως ψυχική σύγκρουση μεταξύ «δυτικών» και ανατολικών αξιών. Αν και αυτές οι παράμετροι υπήρχαν, όπως θα αποκαλυφθεί από τις σελίδες που αφορούν τους πολεμιστές της κλασσικής εποχής, ο πόλεμος της κλασσικής Ελλάδας ήταν κάτι πολύ ευρύτερο και πλήρως εναρμονισμένο με την κοινωνία, τα ήθη, τις ιδέες, τη μεγαλοφυία και τους θεσμούς της Αρχαίας Ελλάδας. Αποτέλεσε φυσικά εξαιρετικά δυναμικό και εξελισσόμενο πεδίο, ένα από τα πολλά όπου εμφανίστηκαν τα προϊόντα της ελληνικής ευστροφίας. Οι πολεμιστές που συνέθεσαν επί περίπου 450 χρόνια τις πολλές πράξεις αυτού του Δράματος ( με την κυριολεκτική έννοια του όρου ), αναλύονται ως προς την προέλευση και την εξελικτική τους πορεία, τον οπλισμό, την οργάνωση και τον τρόπο μάχεσθαι που τους διέκρινε, με ιδιαίτερη προσοχή στη σχέση αιτίου -αιτιατού που επηρέαζε τις εξελίξεις.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]