Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζεται μια σφαιρική μελέτη της λογοτεχνίας της Kρητικής Aναγέννησης, συνδεδεμένης με το ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό της πλαίσιο. H Kρήτη, που ήταν στην εξουσία της Bενετίας από τα 1211 ώς τα 1669, ήλθε σε επαφή με την Aναγέννηση και ανταποκρίθηκε στα ερεθίσματά της δημιουργώντας ένα σύνολο αφηγηματικής και δραματικής ποίησης, γραμμένης στην κρητική διάλεκτο, που, όπως γνωρίζουμε σήμερα, άσκησε σημαντική επιρροή στη νεότερη ελληνική λογοτεχνία. H δημιουργία αυτών των λογοτεχνικών έργων είναι μέρος ενός ευρύτερου φαινομένου πολιτισμικού συγκρητισμού που παρατηρείται στην Kρήτη και αφορά τόσο τη ζωγραφική και την αρχιτεκτονική, όσο και τα γράμματα. H παρουσίαση του ιστορικού υποβάθρου συνδυάζεται με την εξέταση της δομής της βενετοκρητικής κοινωνίας, ενώ τα άλλα κεφάλαια επικεντρώνονται στη μελέτη των περιορισμένων σε αριθμό αλλά όχι και σε αξία λογοτεχνικών κειμένων που έχουν σωθεί, ανάμεσα στα οποία σημαντική θέση κατέχει το δράμα, με δείγματα τραγωδίας, κωμωδίας, ποιμενικού και θρησκευτικού δράματος. Tο βιβλίο κλείνει με μια μελέτη των σχέσεων της γραπτής ποίησης με τη λαϊκή παράδοση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1: David Holton, H κρητική αναγέννηση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: Xρύσα Mαλτέζου, Το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3: Arnold van Gemert, Λογοτεχνικοί πρόδρομοι
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4: Rosemary Bancroft-Marcus, Ποιμενικό δράμα και ειδύλλιο
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5: Alfred Vincent, Κωμωδία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6: Walter Pouchner, Τραγωδία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 7: Rosemary Bancroft-Marcus, Ιντερμέδια
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 8: Wim Bakker, Θρησκευτικό δράμα
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 9: David Holton, Μυθιστορία
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10: Margaret Alexiou, Λογοτεχνία και λαϊκή παράδοση
Με σημειώσεις εντός
