`Όλες λοιπόν οι εποχές για σένα
θα `ναι γλυκές, είτε το καλοκαίρι
ντύνει τη γη παντού με πρασινάδα,
είτε στους κλώνους της μηλιάς, ανάμεσα
σε τούφες χιόνι κάθεται η τσίχλα
και κελαηδεί, ενώ η αχυρένια
στέγη καπνίζει στάζοντας στον ήλιο·
είτε στα χάσματα της καταιγίδας
θ` ακούς αργά να πέφτουν οι σταγόνες
από το γείσωμα, είτε το μυστικό
έργο της παγωνιάς θα τις κρεμάει
σε σιωπηλούς κρυστάλλους που θα λάμπουν
ήσυχα προς το ήσυχο φεγγάρι.`

Στο βιβλίδιο αυτό, σε εισαγωγικό σημείωμα, ο Διονύσης Καψάλης παρουσιάζει τα `ποιήματα συνομιλίας` του Κόλεριτζ και ακολουθεί η μετάφρασή του για ένα εξ αυτών, το Παγωνιά τα μεσάνυχτα, που γράφτηκε τον Φεβρουάριο του 1798. `Ποιήματα συνομιλίας· θαυμαστά κατορθώματα μιας αδιανόητα δύσκολης απλότητας, όπου ο αναγνώστης καλείται να προσχωρήσει σ` έναν κύκλο φιλίας και να ακούσει τον εσωτερικό μονόλογο ενός εξαιρετικά γοητευτικού, αξιαγάπητου, προικισμένου ανθρώπου που μαθαίνει να συνομιλεί με τον εαυτό του και τους φίλους του. Ποιήματα συνομιλίας ή αλλιώς ποιήματα φιλίας...`
Ως επίλογος, ένα σύντομο σημείωμα για το Εργαστήρι σχεδίων και εικόνων σε κρίση από τον Γιώργο Χατζημιχάλη, επ` ευκαιρία της έκθεσης του οποίου στην γκαλερί Bernier/Eliades τυπώθηκε και κυκλοφορεί το ποίημα αυτό.

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]