Στην εποχή μας, σημειώνει ο Michel de Certeau στο «Η κουλτούρα στον πληθυντικό», «παράγεται μια έρημος για εκείνους τους `απάτριδες`, τους πνευματικούς μετανάστες από τους οποίους οι θεσμοί στερούν τις αναπαραστάσεις. Το πνεύμα εκείνο που τις εμψύχωνε δεν έχει εξαφανιστεί. Είναι `αλλού`, πέρα από τις δομές που η αποχώρησή του τις έχει μεταβάλει σε ερημωμένα θεάματα ή σε λειτουργίες απουσίας». Στο αγωνιώδες ερώτημα: «Τι να κάνουμε», τα δοκίμια αυτά, γραμμένα στην έρημο, στέλνουν από την εξορία το μήνυμα: «Να υπερασπιστούμε με ανιδιοτελές πάθος από τη χυδαιότητα της αγοράς και της εξαγοράς τον `Συγκινημένο