«Αν μου έλεγαν να επιλέξω τι θέλω, να είμαι καλός άνθρωπος ή να τρώω στρείδια, θα διάλεγα το δεύτερο». Αυτή είναι η θέση ζωής της Φελίσιτας, της ηρωίδας στο βιβλίο της Κριστίνε Γκρεν. Στη Φελίσιτας αρέσει να ζει μες στην πολυτέλεια, όμως έχει χρέη και ελάχιστο ταλέντο να ασκήσει οποιοδήποτε αξιοπρεπές επάγγελμα. Έτσι, κάνει μια επιτυχημένη καριέρα σαν... απατεώνισσα. Η Κλάρα, η γκουβερνάντα της, παρότι έχει αποστηθίσει τον Μαρξ και τον Μπρεχτ, γίνεται συνεργός της σ` αυτό τον ιδιότυπο αγώνα της ενάντια στο κεφάλαιο. Οι δύο γυναίκες εκμεταλλεύονται προς όφελος τους κάποιους κοινωνικούς κανόνες. Κανόνας πρώτος: Η φτώχεια είναι μια επαίσχυντη κατάσταση. Κανόνας δεύτερος: Το χρήμα δεν βρομάει ποτέ. Κανόνας τρίτος: Η ανδρική ματαιοδοξία μπορεί να αποδειχθεί απίστευτα κερδοφόρα. Σ` έναν κόσμο που προσανατολίζεται με βάση την ηδονή και το χρήμα κι αυτά στον υπερθετικό βαθμό, η απατεώνισσα δεν έχει κανένα πρόβλημα προσαρμογής. Απολαμβάνει τις νίκες της και μαθαίνει από τις ήττες της.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]