Άκοπο αντίτυπο

Ο φιλόσοφος και ο θείος έρως αποτελούν μεγάλα κεφάλαια της πνευματικής ιστορίας των Ελλήνων και της ανθρωπότητος. Η ακατάσχετη φυσική επιθυμία δεν έχει ιστορία, όπως καμία βιολογική λειτουργία άλλωστε αποκτά ιστορία και γίνεται αντικείμενο στοχασμού, αφ' ης στιγμής το κεντρί του πόθου μάς κάνει να καταλαβαίνουμε την ύπαρξι σαν γεγονός παράδοξο, ανέκπτωτο στα βιολειτουργικά κριτήρια. Κάθε διαδικασία φυσική απαντά σε δεδομένη ανάγκη, και ορίζεται από αυτήν, σαν να είναι η ανάγκη εκείνη σύνολη η ζωή ο έρως μόνο έχει το εξαιρετικό προνόμιο να υπερβαίνει την ανάγκη και να ηλεκτρίζει την ύπαρξι, η οποία τότε νοιώθει, στην υλικότητά της, ακραιφνώς πνευματική. Ο έρως γράφει ιστορία. Αυτή την ιστορία δεν έχει πρωταρχική σημασία να την εξηγήση κανείς, πρωταρχική σημασία έχει να την σκεφθή, οπότε θα κατανοήση πολλά στην περιπέτεια της ανθρωπότητος.

Περιεχόμενα:

Τω εντευξομένω

ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ Εισαγωγικά Φαίδρος. Παυσανίας. Εριξύμαχος. Αριστοφάνης. Αγάθων. Σωκράτης και Αγάθων. Διοτίμα: Ο Έρως μεταξύ. Διοτίμα: Το γενέσιον του Έρωτος. Διοτίμα: Τα χαρίσματα του Έρωτος. Διοτίμα: Τόκος εν καλώ κατά το σώμα. Διοτίμα: Τόκος εν καλώ κατά την ψυχή. Διοτίμα: Η κλίμαξ και η εντέλεια της ερωτικής μυήσεως. Αλκιβιάδης.

ΥΜΝΟΙ ΘΕΙΩΝ ΕΡΩΤΩΝ Έρως και Αγάπη. Ο έρως και η Δύσις. Η συμπάθεια της αγάπης και του έρωτος. Η ερωταγάπη ως θέλησις. Απεντεύθεν ήδη η ανάστασις. Αυτόπτης μάρτυς του φωτός. Φυσικά και Μεταφυσική της θέας. Μεταξύ παρουσίας και απουσίας του θείου φωτός. Το βλέμμα του Θεού. Η πίστις και η πείρα. Η σοφία της αγάπης. Έκσταση και απάθεια. Ο θείος έρως.