Απ` όλα τα βιβλιοπωλεία του κόσμου, η Ιλόνα διάλεξε αυτό του Ρόντενμπαρ. Ίσως επειδή τους ένωσε το κοινό τους πάθος για τα φιλμ νουάρ του Μπόγκαρτ. Απ` όλους τους διαρρήκτες, ο Ούγκο διάλεξε επίσης τον Μπέρνι Ρόντενμπαρ. Ίσως επειδή και οι δύο είναι τυχοδιώκτες. Το μόνο πράγμα που ζήτησε ο Ούγκο απ` τον Ρόντενμπαρ ήταν ένας δερμάτινος χαρτοφύλακας. Αντί γι` αυτό, ο Μπέρνι θα κληθεί από την αστυνομία για να αναγνωρίσει ένα πτώμα και δεν θα αργήσει να καταλάβει πως αυτό ανήκει στον Ούγκο. Ένα δεύτερο πτώμα εμφανίζεται απ` το πουθενά, η Ιλόνα εξαφανίζεται μυστηριωδώς, ο χαρτοφύλακας εξακολουθεί να παραμένει άφαντος και ο Ρόντενμπαρ βρίσκεται, άθελά του, αναμεμειγμένος σε ένα επαναστατικό κίνημα, κάπου στα Βαλκάνια, όπου διάδοχοι και επαναστάτες διεκδικούν μια αμύθητη περιουσία. Το φινάλε υπογράφεται από τον μοναδικό διαρρήκτη που ταυτίστηκε με τον Μπόγκαρτ.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]