Βήμα θριάμβου του έρωτα. Ω το αποψινό βράδυ, ω το μυστήριο και το ευλογημένο βάρος απάνω της και σκυμμένο το αγαπημένο πρόσωπο και οι ανακωχές που άφηναν τα χείλη να ενώνονται και, τέλος, η χαρά η δική της και οι λυγμοί της. Γυναίκα του, ήταν η γυναίκα του και τον λάτρευε, η γυναίκα του, η υπηρέτρια και η ιέρειά του, ολοκληρωμένη όταν του έδινε το βάθος της και βρισκότανε μέσα της ευτυχισμένος, μέσα σ' αυτήν που εκστασιαζόταν από την ευτυχία του αγαπημένου μέσα της, ασκήτρια του κυρίου της. Ω, ηταν ερωτευμένη, επιτέλους ερωτευμένη. Πάνω στους πάγους, η αγριοτριανταφυλλιά είχε επιτέλους ανθίσει. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)