Ο `Μάνφρεντ`, δραματικό ποίημα σε τρεις πράξεις, γράφτηκε το 1817, την εποχή που, αυτοεξόριστος ο Μπάϋρον, ταξιδεύοντας στην ηπειρωτική Ευρώπη, επισκέπτεται τις Ελβετικές Άλπεις. Από τη Γενεύη στέλνει τα πρώτα χειρόγραφά του στον εκδότη του με τον Σέλλεϋ, ενώ στη Βενετία το έργο θα ολοκληρωθεί. Το μεταφυσικό αυτό δράμα είναι εμπνευσμένο από τον «Φάουστ» του Γκαίτε, που ο Μπάϋρον υπήρξε θαυμαστής του. Το σκηνικό του είναι η άγρια και μεγαλειώδης ομορφιά των Άλπεων. Ο μύθος του αναφέρεται στις αγωνίες και εξομολογήσεις ενός σοφού και πλούσιου φεουδάρχη, που καλλιεργώντας τις μαγικές τέχνες επικοινωνεί με τα πνεύματα και αναζητεί τη λύτρωσή του μέσα στο λαβύρινθο των εσωτερικών συγκρούσεων, στη λαχτάρα για αθανασία και στη συνείδηση του αναπότρεπτου τέλους. (. . .) Ο Μάνφρεντ παρουσιάζει ανάγλυφα την εικόνα της βυρώνειας ψυχής: ένα ανήσυχο και βασανισμένο πνεύμα, ένας καταραμένος, αλλά με κάποια σημάδια ευγένειας. Είναι ένας βυρωνικός ήρωας, που τα χαρακτηριστικά του θα κυριαρχήσουν αργότερα σ` ολόκληρη τη ρομαντική λογοτεχνία της Ευρώπης.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]