Το 1967 ο πόλεμος στο Βιετνάμ φαινόταν να έχει φτάσει σε αδιέξοδο με μια σειρά αιματηρών αψιμαχιών, κατά τις οποίες οι κομμουνιστικές δυνάμεις προσπαθούσαν να προκαλέσουν σταθερή φθορά στην κυβέρνηση της Σαϊγκόν και να πείσουν τους Αμερικανούς συμμάχους της ότι το κόστος παραμονής τους στη χώρα θα ήταν δυσβάστακτο. Από τα μέσα του ίδιου χρόνου όμως σημειώθηκε στους πολιτικούς και στρατιωτικούς κύκλους του Ανόι μια θεαματική αλλαγή πλεύσης. Μετά από δραματικές διαβουλεύσεις, το πανίσχυρο Πολιτικό Γραφείο αποφάσισε να οργανώσει μια μαζική επίθεση κατά των πόλεων του Νοτίου Βιετνάμ με τη χρησιμοποίηση τόσο ανταρτών όσο και τακτικών μονάδων του Στρατού του Βορείου Βιετνάμ, με στόχο την εξέγερση του πληθυσμού και την κατάρρευση της νοτιοβιετναμικής κυβέρνησης. Ως ημερομηνία έναρξης της μαζικής αυτής επίθεσης επιλέχθηκε η περίοδος του Τετ, της εορτής για το καλωσόρισμα του νέου σεληνιακού έτους. Η επίθεση οδήγησε τους Βιετκόνγκ σε μια συντριπτική ήττα, αλλά παράλληλα η έκταση, η βιαιότητα και η αποφασιστικότητά της ανάγκασε τις ΗΠΑ να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είχαν καμία δυνατότητα να εξέλθουν σύντομα νικητές απ