Ο πόλεμος είναι παλιός σχεδόν όσο ο άνθρωπος και αγγίζει μυστικές πλευρές της ανθρώπινης καρδιάς, όπου το εγώ διαλύει τη λογική της σκοπιμότητας, όπου κυριαρχεί η φαντασία, όπου υπερτερεί το συναίσθημα, όπου βασιλεύει το ένστικτο. Τα μαθήματα της ιστορίας μας θυμίζουν ότι τα κράτη στα οποία ζούμε, οι θεσμοί τους, ακόμη και οι νόμοι τους μας δόθηκαν έπειτα από συγκρούσεις που συχνά έχουν κοστίσει πολύ αίμα. Σύμφωνα με τον Τζον Κίγκαν δεν υπάρχει ένας ενιαίος τύπος πολέμου, όπως υπέθετε ο Κλάουζεβιτς. Υπάρχουν οι πόλεμοι που μορφοποιήθηκαν στην εποχή που πρώτη ύλη ήταν κυρίως η πέτρα, κατόπιν το σίδερο, υστερότερα η «σάρκα» και τέλος η φωτιά. Υπάρχουν πόλεμοι του 20ου αιώνα, του πιο πολεμικού αιώνα, στη διάρκεια του οποίου ο πόλεμος μετατράπηκε από «μέσο της πολιτικής» σε αυτοσκοπό.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]