Το ενδιαφέρον πολλών ερευνητών για τους τρόπους με τους οποίους συγκροτήθηκε η παιδική ηλικία στο παρελθόν, ήταν ένας από τους λόγους που μας ώθησαν να οργανώσουμε αυτή τη συνάντηση. Πράγματι, τόσο στον διεθνή όσο και στον ελληνικό επιστημονικό χώρο έχουν πυκνώσει, τις τελευταίες δεκαετίες, οι μελέτες που στρέφονται γύρω από την παιδική ηλικία. Ο σχετικός προβληματισμός έχει προχωρήσει αρκετά ώστε να οριοθετεί αυτόνομο ερευνητικό πεδίο, στο οποίο συγκλίνουν ποικίλες προσεγγίσεις. Το περιεχόμενο που αποδίδεται στην παιδική ηλικία σε διάφορες χρονικές στιγμές και σε διαφορετικά κοινωνικά περιβάλλοντα, τα όρια που σηματοδοτούν το πέρασμα από μία φάση της ζωής του ανθρώπου στην επόμενη -παιδική ηλικία, εφηβεία, νεότητα-, οι κυρίαρχες αντιλήψεις που διαμορφώνουν τα αποδεκτά πρότυπα του παιδιού, είναι μερικά από τα κεντρικά θέματα που τόνωσαν τον διάλογο μεταξύ ερευνητών που προέρχονται από την πλευρά της ιστορίας, της κοινωνιολογίας, της δημογραφίας, της ανθρωπολογίας και της φιλολογίας. Είναι φανερό ότι παρόμοια ερωτήματα, καθώς ανιχνεύουν συναισθήματα και στάσεις των ενηλίκων απέναντι στο παιδί, ανοίγονται σε μια ευρύτερη τάξη πραγμάτων, για να αναδείξουν τις μεγάλες διάρκειες των διανοητικών δομών. [...]

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]